०३ डिसेंबर २००९

बनुताईंची खानावळ







(कधी उघडतात हो?)










(येतायत की नाही मालकिणबाई आणि वाढपी?)






(चला, सुरू करूया.)










काय रे, बरं वाटलं का आजचं जेवण?)







(वा. मस्तच आहे)







(पहिली पंगत. का ग? ती ही नाही आली आज अजून?)







(बरं बाई हिचं पोट एव्हढ्यात भरलं.)









(आणखीन वाढा थोडी, मेंबर जादा आलेत.)









(ओक्के, आता जरा बाजरीकडे जाऊया.)









(बघाच कसा सफाईनं पळवतो तुमचा पाव.)

*********

पक्षांसाठी बनुताईंची खानावळ नवीन
खानावळीत कामगार नेमले आहेत बस्स् तीन

बाबा बाजारमास्तर - पाव, बाजरी आणायला
आई आहे खानावळीचा स्टॉक ठेवायला

वाढपी म्हणुन आजोबांची नेमणुक झाली आहे
खानावळीची मालकिण अर्थात बनुताईच आहे

मेंबर झालेत आजवर जवळजवळ वीस
सकाळ दुपार संध्याकाळ पंगती अगणित

चौदा चिमण्या, पिजन्स तीन आणि दोन चकोर
आणखी एक बुल्बुल पण जो आहे भुरटा चोर

उजाडतानाच सकाळी मेंबर होतात हजर
कुणी असतं शांत कुणी लावतं ट्वि ट्वी गजर

चिवचिवाट चिमण्यांचा चालतो भुकेपोटी
बुलबुल अस्तो पोझ घेउन नजर टाकत चोरटी

पिजन्स बोलत नाहित, नुस्ती चालीचाली करतात
चकोर आपले बापुडवाणे बघत उभे राहतात

बनुताई नि आजोबा येतात बाल्कनीत
चकोरांची जोडी अस्ते दार न्याहाळीत

धावत येतात चकोर बनुताईना पाह्यल्यावर
आणि अगदी तुटुन पडतात वाढल्या पावावर

वाकडी मान करून बुल्बुल टिपण नीट साधतो
चकोरांच्या चोचीखालुन पाव उचलुन जातो

संधी पाहून पिजन्स मारतात दोन्हींवरती ताव
बाजरी खाऊन पुन्हा जातात पळवायला पाव

बाजरीवरती चिमण्यांचा हल्लाबोल होतो
बघताबघता भांड्याचा तळ दिसू लागतो

पिण्यासाठी पाण्याचा ठेवला आहे माठ
कधी कधी चिमण्या त्यातच आंघोळ उरकतात

काय म्हणता ? खानावळीत प्राप्ती काय मिळते?
बनुताईंच्या डोळ्यांमध्धे हसू जे फुलते ! !

२७ नोव्हेंबर २००९

बनुताईंचा पी जे

बनुताई आता मित्रमैत्रिणींकडून नवीन नवीन पी जे शिकून येतात आणि आई, बाबा, आजोबा, सगळ्याना 'कॅप्टिव्ह ऑडियन्स' करून ऐकायला लावतात. शिष्टसंमत नसतील कदाचित पण बनुताईंच्या वयाची मुलं असले जोक्स खूपच एन्जॉय करतात हे मी पाह्यलंय. हा जोक सांगतानाचं बनुताईंचं अनकंट्रोलेबल खिदळणं ऐकून मला वाटलं, 'शिष्टसंमतीची ऐसी की तैसी' तुम्हाला हा जोक तिच्याच शब्दात सांगायलाच हवा.

बाबा, आत्ता बोला, चॅलेंज माझा घेता काय
कोडं घालणाराय मी उत्तर तुम्ही देता काय?

बघा हं उत्तर येत नस्लं तर उठाबशि काढायची
कोड्यात आहे स्टोरी (खि: खि:) एका मुलगीची

आई, तू नको ऐकू, आज तू आमच्यामध्धे नाहिस
उत्तर फोड्तेस आणि वर हास्तेस म्हणून आज तू ढीस !

हं तर बाबा, ऐका, तिकडुन एक मुलगी आली
झप्झप चालत, पळतच होती कुठं तरी चाल्ली

समोरनं आला माणुस आणि विचाराय्ला लाग्ला
"नाव काय तुझं ? नि घाईनं कुठं चाल्लिस ग बाळा?"

ओळखा बाबा, एका शब्दात उत्तर तिनि काय दिलं
ऐकुन जे माण्साला जोरात हसायला आलं

माझ्या या कोड्याचं तुम्ही, बाबा, उत्तर सांगा
नाय्तर वेताळाच्यासारखं झाडाला उल्टं टांगा
( टीप : बनुताईंच्या प्रत्येक कोड्यात या दोन ओळी असायलाच लागतात. )

नाई हो बाबा, नव्हति ती बनू मॉलमधे चाल्लेली
विसरता कशे अहो ती मुलगी एकच वर्ड बोल्लेली

सांगू उत्तर? नाई, नाई, पैले कबुल करा की हरला,
बाबाऽऽ, (खि: खि:) मुलगी (खू: खू:) बोल्ली होती "शीला"

१९ नोव्हेंबर २००९

बनुताईंची हाऊसमेड

बनुताईंच्या घरी खूप पूर्वीपासून इंदूबाई नावाची एक हाऊसमेड आहे. वयस्कर आहे. बनूची आई लग्न होऊन घरात यायच्या कितीतरी आधीपासून इंदूबाई कामाला आहे. स्वयपाकात मदत, केरवारा, वगैरे खूप कामे करते. बनूवर खूप माया करते पण का कोणास ठाऊक बनुताईंची तिच्यावर भारी खुन्नस. काहीतरी कारण शोधून त्याना काढून टाकायला लावायचं असा बनुताईंचा प्रयत्न असतो.

आई, पैले इंदूबाईना कामावरनं काढ !
रोज गालगुच्चा घेतात, म्हणतात, "लईऽ ग्वाड"
हात किती खर्खरित, लाग्तात ना गं मला
सांगित्लं तर म्हणतात, "मग पप्पी देशीला?"

माझ्या रूममध्धे पण लुडबूड त्या करतात
चांगले पसरून ठेवलेले गेम्स आवरतात
कोणी सांगित्ले ग त्याना अस्ले उपद्व्याप?
परतपरत मांडण्यामध्धे कित्ती होतो ताप !

शार्पनरमधून पेन्सिलीच्या रिंगा काढल्या होत्या
फुलं म्हणुन वहीवर चिकटवाच्या होत्या
अग्गंऽऽ आज बघ्ते तर टाक्ल्यात टोपलीमध्धे
कशासाठी करतात त्या हे उल्टेसुल्टे धंदे ?

चपात्या तू करतेस गोर्‍या, गोल, सिल्की मऊ
खाताना त्या वाटते मला किती किती खाऊ !
त्यांच्या चपात्यांचा असतो ऑस्ट्रेलियन मॅप
जाड तर इत्क्या, हाफ सेंटीमीटर स्लॅब !

भाजी आणि आमटी तर तिखटजाळ करतात
ओन्ली तू नि बाबा दोघे मिट्क्या मारत खातात
आजोबांच जाऊ दे, ते एक पक्के कोल्हापुरी
मला हवी अस्ते जरा गोडसरच करी

आणि, बायका गोल साडित टाप् टीप दिस्तात
या मात्र भटजींच्या धोतरासारखी नेसतात
कशासाठी अस्लंतस्लं चालवुन आपण घ्यायच?
कामावर त्याना आता नाईच ठेवाय्चं !

घरची सग्गळी कामे तर तूही करू शकतेस
कशाला मं 'इंदूबाई, इंदूबाई' करतेस ?
'उद्यापासुन नाई यायचं' आज त्याना सांग
नाय्तर माझी कट्टी समज सिक्स मंथ लाँग

०६ नोव्हेंबर २००९

बनुताईंचं ड्रॉइंग

एग्झॅम माझी चालू होती, बर का वैशूमावशी
अभ्यासातनं मला नवती फुरसत म्हणुन कशी !

तश्शी, जशी आर्या होती बिझी, नाइ का तेव्हा ?
सांगा मं मी तुमच्याशी बोलणार होते केव्हा?

संपत आली आता, उद्या पेपर आहे लास्ट
उद्यानंतर असेन फ्री बोलायला बिन्धास्त

काल होता बर का माझा ड्रॉइंगचा पेपर
काढाय्चे होते शीवाजीम्हाराज घोड्यावर

तेवढे काढुन आणखिनपण काढला एक किल्ला
झेंडा सुध्दा काढुन त्याच्या रूफवर ठेवला

म्हाराजांना फायटिंगला जायची होती घाई
म्हणुन दारात उभ्या केल्या म्हाराजांच्या आई

म्हाराजांच्या तोंडापुढं काढला फुगा मोठा
आणि मग फुग्यात लिहलं "मासाहेब, टाटा"

निशा मॅडम हसल्या, म्हटल्या, "लव्हली, इट्स फाईन"
आउट ऑफ टेन, मार्क त्यांनी मला दिले नाईन

आईईग्ग! आहे आरिथ्मॅटिक पेपर अजून बाकी,
आजोबांच्या मते मला झीरो मार्क नक्की

पेपरमध्धे सम्स नकोत यायला म्हणजे झालं
एवढ्यासाठी गॉडला मी आइस्क्रीम प्रॉमिस केलं

-तुमची बनुताई

०२ नोव्हेंबर २००९

आता अतीत आहे

सांगायला हवे का माझेच गीत आहे?
शब्दात ओतले ते माझे गुपीत आहे

हळव्या क्षणांमधे मी जे सोशिले मनाने
ते श्राव्य-शब्द रूपामध्ये प्रतीत आहे

ठावे तुलाहि तेव्हा मी जीव जडवलेला
मानून की तुझीही मजवरच प्रीत आहे

चुकले कळून जेव्हा ना पाहिलेस वळुनी
रंभा मदालसांची ऐसीच रीत आहे

धक्का असा मिळाला की सैरभैर झालो
मेटाकुटी मनाला मी सावरीत आहे

अजुनी स्मरून प्रीती त्या भाबड्या मनाची
आयुष्य आजही मी करतो व्यतीत आहे

शब्दांतुनी कळावे मी काय भोगले ते
म्हणशील तू जरी तो आता अतीत आहे

१२ ऑक्टोबर २००९

बनुताईंची दिवाळी

बाबा, तुमी आकाशकंदिल कधी करणाराय?
आई, कानवल्याना सुर्वात कधी होणाराय?
ओऽ गॉड ! बाबा रोजच येतात उशीरा
कोण जाणे आईचा आळस कधी जाणाराय ! १

आजोबानाच सांग्ते आता कंदिल करायला
जग्गात त्तस्सा कुण्णाचाच नको असायला
सुचित्राच्या बाबानी विकत आणलाय, ईऽऽ
आजोबांचा कंदिल नंबर व्वन असणाराय ! २

आणि आई, माझा ड्रेस अजुन आला नाई
त्याच्यावर मॅचिंग पर्स पण हवी मला बाई
तुझ्यासारखी नथ पण घेशिल का ग मला?
मी पण नाकात घालुन ती मिर्रवणाराय ! ३

चकल्या करशील पण पुडाच्या वडयांचं काय?
आजोबांच्या फेवरिट त्या, तुला पण माइताय
कोतंबीर निवडायला तुला मदत मी करीन
बघ हंऽ? केल्या नाईस तर मी कट्टी करणाराय ४

आणि आई, बाबांसाठी घे न काय तरी
तुला पाडव्याला ते देणारायत जुवेलरी
बाबा आपले बिचारे कधीच नाहीत मागत
सांग न त्याना तू यावेळी काय देणाराय? हं? काय देणाराय? ५

०४ ऑक्टोबर २००९

बनुताई, इरा आणि 'हडिप्पा'

मॉलमध्धे काय झाली गम्मत, आजोबा, माइताय का?
अहो आम्हाला भेट्लं तिथं कोण ओळखा?…प्रकाशकाका !!

काकांच्या पोटावर बांधलेली कांगारूची पोटली
पोटलित होती एक छान अन गुटगुटीतशी गठली

काकानि मला ओळखले हं ! म्ह्ण्ले, "हाय् बनुताई"
मी पण म्हटले, "हाय्" पण गठली मुळीच बोलली नाई

डोक्याला तिच्या होते गुबगुबित एस्कीमोचे बॉनेट
गोलगोल डोळ्यानी बघतच र्‍हायली माझ्या डोळ्यात थेट

काका हसले आणि म्हणाले, "मीट हर, शी इज इरा;
आणि इरा, या बनुताई बरं का. बघ तरि यांचा तोरा !"

डुच्कन हलली मान अन इरा हसली बोळके उघडुन
इवल्या हातात पटकन् माझे बोट तिने ठेवले पकडुन

काका म्हटले, "इराला 'धुम मचाले' शिकवाल का?"
आईच बोलली, "थांबलय ते; आता घोष आहे 'हडिप्पा' "