गणपतीची आरती

सुखकारक, दुखहारक, सन्मतिदायक, गणपती मोरया
जय गणपती, जय मोरया, मंगलमूर्ती मोरया

प्राक्तनातले अरिष्ट नुरवी
प्रेमकृपेची धारा झरवी
वात्सल्याची वर्षा पुरवी
तू गणनायक, सिध्दिविनायक, सुबुध्दिदायक मोरया
जय गणपती, जय मोरया, मंगलमूर्ती मोरया

राग लोभ अज्ञान काननी
गुरफटलो मज तार यांतुनी
अनन्य भावे शरण तुला मी
दे मज स्फूर्ती आणि सन्मती, अंति सद्गती मोरया
जय गणपती, जय मोरया, मंगलमूर्ती मोरया

सर्वसाक्षि तू, तू वरदाता
तुजवाचुनि मज कुणी न त्राता
क्लेशांमधुनि सोडवि आता
मी नतमस्तक करित प्रार्थना हे गजवदना मोरया
जय गणपती, जय मोरया, मंगलमूर्ती मोरया

बनूताईंचा भाऊ

बनूताईंना हवाय आता एक छोटा भाऊ
आईला म्हणतात "आण, त्याचं नाव बंटी ठेऊ.

डोके त्याचे छान चेंडूसारखे दिसावे;
गाल कसे माझ्यापेक्षा गुब्बु असावे;

आई, त्याचे डोळे जरा पिचके असू देत;
जांभई देताना दात नको दिसू देत;

ट्यांहा ट्यांहा भाषेमधे माझ्याशी बोलेल;
काय हवे त्याला मला नक्की समजेल;

हाताशी मी बोट नेता पटकन् पकडू दे;
दोन्ही मुठी तोंडाजवळ घेऊन झोपू दे.

मऊ मऊ दुपट्यात त्याला छान गुंडाळून
देशिल ना ग मांडीवर माझ्या तू ठेऊन?

तुझ्या ओरडण्याने जर जागा होईल बाई
’धुम मचा ले’ गाऊन त्याला करवीन गाईगाई"

(’धूम मचाले, धूम मचाले, धूम’ हे बनूताईंचे फार आवडते गाणे आहे आणि त्या ते आवाज टिपेला नेऊन गातात.)

पुन्हा एकदा बनूताई

बनूताईंच्या निळ्या फ्रॉकला छान छान लेस
पिवळ्या रिबिनीत बांधले सोनेरी केस

गोर्‍या गोर्‍या पायांसाठी गुढग्यापर्यंत स्टॉकिंग
'पिक् पॉक्' बूट वाजवत करतात त्या वॉकिंग

एका हातात बाबांचे अन दुसर्‍यात आइचे बोट...
...धरून चालतात दुडक्या, मिरवत लालगुलाबी ओठ

फुलपाखरू जर दिसले तर मधेच थप्प्कन थांबतात
हात सोडून त्याच्या मागे पकडायला धावतात

लब्बाड फुलपाखरू जाते कुठल्याकुठे उडून
"द्या ना बाबा पकडुन" म्हणत बनुताई बसतात अडून

बाबाना कसलं पळायला येतंय? 'हाफ..हुफ..' करतात
"नाही सापडत मला, बेटा" म्हणत मागे वळतात

बनूताईंच्या गालाचे मग होतात हुप्प फुगे
डोळे येतात डबडबून जर आई भरली रागे

आई आणि बाबांशीपण होते मग कट्टी
हळूच मिळते चॉकलेट, मग बाबांशीच बट्टी

पप्पी घेते आई आणि लागते डोळे पुसू
बनूताईंच्या ओठांतुन मग खुद्कन फुटते हसू

बनूताईंची मनवामनवी

आजोबा माला आणखिन एक चॉकलेट पायजेलाय
द्या नं आजोबा, द्या नं
आई? नाय देत ती. उठत नाई
तुमी द्या नं. द्या नं आजोबा

म माझ्या वेण्या बांधून द्याल ?
आई नाई बांधत. क्लीप लावते नुस्ती
तुमी बांधा. हं अश्शा
बघा. दिल्या नं बांधायला ?
मं आतां द्या चॉकलेट

आजोबा, बघा नं इकडं
भो ऽ ऽ ऽ! नाई घाबलत? नाई घाबलत?
बघा आता मी डोळ्यांचा बागुलबुवा केलाय
घाबललात की नाय? आतां द्या
द्या आता चॉकलेट

आजोबा, तुमी मला काय हाक मालता?
बागड-बन-बनूताई, न?
आता हाक माला, म्हणा, आता म्हणा.
बघा. दिलं न म्हणायला.
म आतां तरी द्या नं माला चॉकलेट
द्या नं आजोबा. द्या नं.

आजोबा, तुमाला एक सांगू?
मला नं ऽ ऽ बाबा इडली खायला नेनाल आएत
तुमाला पन नेईल मी. येनाल?
हापिसातनं आले नं म्हनजे जायचय त्यांच्या गाडीतनं, येनाल?
हं? हं? येनाल काय?
म आता द्या माला चॉकलेट.
द्या नं, द्या नं.

बनुताईंची मेंढी

बनुताईंची होती एक गोरीचिट्टी मेंढी
बर्फासारखी पांढरीफेक लोकरीची गुंडी

बनुताई जातिल जेथे, जाई ही मेंढी
शाळेत जाऊन बसायला बाक पण धुंडी

छोटयाश्या बनूताई

छोटयाश्या बनूताई सतरंजी अंथरतात नि
चमचावाटी हातात घेऊन दही खात बसतात

होते काय गंमत, येते छतावरनं सूत
सुताच्या टोकावर असते एक कोळयाचे भूत

कोळीदादाना येताना बनूताई बघतात, मग
उडते त्यांची घाबरगुंडी वाटी टाकून पळतात

"अरे मानवा,"

कुठे देव आहे कसे आकळावे ?
कसा देव आहे कसे आजमावे ?

मसीहा कुणाला कुठे सापडावा,
कसा अन कधी हे कसे उलगडावे ?

तया शोधण्या जायचे दूर कोठे ?
श्रमाने वृथाच्या कशाला दमावे?

रमावे तिथे तू जडे जीव जेथे,
तुला भक्ति ज्याची तयाला नमावे !

असो राम, ईसा, मुसा वा मुहम्मद
तुझ्या अंतरात्म्यामधे तो समावे !

स्वत: तूहि रे अंश परमेश्वराचा
निखळ सत्य हे का न तुजला कळावे ?